Voor mantelzorgers is het een buitengewoon zware taak om een stervende thuis te verzorgen. Het is immers zorg die 24 uur per dag en 7 dagen in de week geleverd moet worden. Als jongvolwassene maakte ik mee dat mijn moeder die zorg voor mijn opa op zich nam. Zij deed het met liefde, maar het was fysiek en mentaal loodzwaar voor haar. Op mij heeft dit een diepe indruk achtergelaten. Het is prachtig om te doen als dit kan en bewonderenswaardig tegelijkertijd.

Nog niet zolang geleden werd ik uitgenodigd door Stichting HEST. De afkorting HEST staat voor Hulpgroep Ernstig Zieken en Stervenden Thuis. Ter gelegenheid van het veertigjarig bestaan van deze stichting. U moet weten dat dit één van de geneugten is van het burgemeestersambt. Ik word met regelmaat uitgenodigd voor uitvoeringen, voorstellingen, openingen en dus ook voor jubilea zoals deze. Stichting HEST was mij al bekend. In het verleden mocht ik namelijk aan één van de vrijwilligers een Koninklijke Onderscheiding uitreiken. Maar misschien bent u of is een van uw naasten er ook wel mee in aanraking geweest in de afgelopen jaren.

De vrijwilligers die aangesloten zijn bij deze stichting komen in de avond of in de nacht aan op voor hen onbekende plaatsen, bij onbekende mensen. En daar doen zij wat hen zeer bekend is. Ze ondersteunen mantelzorgers bij de laatste zorg. De zorg voor en om hun naasten. Die onwaarschijnlijk zware taak kan een mantelzorger alleen volbrengen als de mantelzorger ook de kans krijgt om uit te rusten en op te laden. Wanneer de vrijwilligers van Stichting HEST komen waken, kan de mantelzorger slapen om vervolgens de daaropvolgende dag de zorgtaak weer op te pakken en aan te kunnen.

Ik heb inmiddels met verschillende mensen gesproken die gebruik maakten van de diensten van HEST. Zij waren zonder uitzondering lovend over de hulp die door de vrijwilliger geboden werd. En terecht. Het is dan ook opvallend dat Stichting HEST kennelijk zo weinig naamsbekendheid heeft dat er relatief weinig gebruik van wordt gemaakt. Dat is jammer, omdat deze professionele vrijwilligersorganisatie zoveel goeds te bieden heeft voor mensen in ons dorp in de zwaarste periode van hun leven. Daarom wilde ik vandaag aandacht schenken aan deze bijzondere groep vrijwilligers, zodat u weet heeft van deze stichting mocht u ze ooit nodig hebben.

Henk Lambooij, burgemeester

Bron: De Puttenaer